Paszport dla psa to niebieska książeczka z logo Unii Europejskiej, w formacie 100 × 152 mm. Dokument wystawia wyłącznie uprawniony lekarz weterynarii podczas osobistej wizyty z psem. Potrzebne są mikroczip i ważne szczepienie przeciwko wściekliźnie, a po pierwszym szczepieniu trzeba odczekać 21 dni przed podróżą.
Jak wygląda paszport dla psa?
Paszport dla psa ma formę niewielkiej, niebieskiej książeczki z oznaczeniem Unii Europejskiej na okładce. Jego standardowy format wynosi 100 × 152 mm. Nie jest to zwykła książeczka zdrowia, lecz urzędowy dokument identyfikacyjny uznawany przy niekomercyjnym przemieszczaniu psa między państwami Unii Europejskiej.
Książeczka zdrowia może zawierać informacje o leczeniu i szczepieniach, ale sama nie zastępuje paszportu podczas przekraczania granicy. W przypadku wyjazdu do kraju spoza UE paszport może być potrzebny, jednak zwykle trzeba spełnić także dodatkowe wymagania państwa docelowego, takie jak badanie poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie, świadectwo zdrowia lub określone leczenie przeciwpasożytnicze.
Jakie dane zawiera dokument?
Paszport pozwala powiązać konkretnego psa z jego właścicielem oraz potwierdzić wykonanie wymaganych procedur zdrowotnych. W dokumencie znajdują się:
- Dane właściciela, jego dane kontaktowe i podpis.
- Opis psa, w tym imię, gatunek, rasa, płeć, umaszczenie, data urodzenia i znaki szczególne.
- Numer mikroczipa, miejsce jego wszczepienia oraz data oznakowania lub odczytu.
- Dane i podpis uprawnionego lekarza weterynarii.
- Informacje o szczepieniu przeciwko wściekliźnie.
- Wpisy dotyczące innych szczepień, badań, profilaktyki przeciwpasożytniczej i stanu zdrowia.
- Informacje o badaniu poziomu przeciwciał przeciwko wściekliźnie, jeśli jest wymagane.
Jak wyrobić paszport dla psa?
Paszportu nie można wyrobić przez internet ani w urzędzie. Konieczna jest osobista wizyta z psem u uprawnionego lekarza weterynarii. Rejestr takich lekarzy prowadzi Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna. Przed wizytą warto sprawdzić w bazie KILW albo telefonicznie w lecznicy, czy wybrany lekarz może wystawiać paszporty.
Podczas wizyty lekarz sprawdza oznakowanie psa, odczytuje numer mikroczipa i uzupełnia dokument. Jeśli pies nie ma jeszcze mikroczipa, można wszczepić go w czasie tej samej wizyty. Mikroczip powinien być wprowadzony przed szczepieniem przeciwko wściekliźnie, którego dane mają znaleźć się w paszporcie.
Jeżeli szczepienie nie jest aktualne, lekarz wykonuje je lub odnotowuje właściwą dawkę przypominającą. Następnie wpisuje dane psa, właściciela i szczepienia do paszportu oraz do systemu Wetsystems. W zależności od lecznicy dokument może być gotowy podczas wizyty albo do odbioru później.
Oferta paszportu „bez wizyty z psem” jest sygnałem ostrzegawczym. Nielegalny lub podrobiony dokument może nie zgadzać się z numerem mikroczipa i wpisami w rejestrze. Przy kontroli może to skutkować odmową wjazdu, zawróceniem psa albo kwarantanną.
Sam paszport nie zawsze wystarcza do przekroczenia granicy. Przed wyjazdem do kraju trzeciego trzeba sprawdzić aktualne wymagania jego służb weterynaryjnych. Przepisy mogą wymagać dodatkowych badań, zaświadczeń lub zabiegów wykonanych w określonym terminie.
Ile kosztuje paszport dla psa i jak długo jest ważny?
Opłata za sam druk paszportu jest oddzielona od kosztów usług weterynaryjnych. W dostępnych materiałach pojawiają się różne stawki, dlatego przed wizytą najlepiej potwierdzić aktualną cenę w lecznicy lub w KILW. Orientacyjne koszty przygotowania psa przedstawiają się następująco:
| Pozycja | Opis i uwagi | Szacunkowy koszt |
|---|---|---|
| Paszport | Urzędowa opłata za dokument | około 100 zł |
| Mikroczip | Oznakowanie psa, jeśli nie ma jeszcze transpondera | około 100–200 zł |
| Szczepienie przeciwko wściekliźnie | Koszt zależny od preparatu i lecznicy | około 30–100 zł |
Do tych kwot może dojść opłata za badanie kliniczne lub inne czynności wymagane przed podróżą. Ceny usług weterynaryjnych różnią się między lecznicami i regionami.
Paszport nie wymaga wymiany po każdym szczepieniu. Może służyć przez wiele lat, o ile są w nim miejsca na kolejne wpisy, a szczepienia przeciwko wściekliźnie zachowują ciągłość. Gdy rubryki się zapełnią albo dokument zostanie uszkodzony, trzeba wystawić nowy. Użyteczność paszportu zależy również od prawidłowego uzupełniania wpisów, a nie tylko od posiadania samej książeczki.
Dlaczego 21 dni po pierwszym szczepieniu ma znaczenie?
Po pierwszym szczepieniu przeciwko wściekliźnie pies zwykle nie może od razu przekroczyć granicy. Dla psa powyżej 12. tygodnia życia szczepienie pierwotne staje się ważne dopiero po 21 dniach. Ten okres trzeba liczyć od daty wykonania szczepienia wpisanej w dokument.
Inaczej wygląda sytuacja przy szczepieniu przypominającym. Jeśli poprzednia dawka była wykonana w wymaganym terminie i zachowano ciągłość szczepień, kolejna dawka uzyskuje ważność w dniu podania. Jeżeli szczepienie przypominające zostanie wykonane po terminie, ciągłość zostaje przerwana i ponownie może obowiązywać 21-dniowy okres oczekiwania.
Data szczepienia nie może być wcześniejsza niż data oznakowania psa mikroczipem. Z tego powodu formalności najlepiej zaplanować co najmniej 3–4 tygodnie przed wyjazdem. W przypadku państw spoza UE przygotowania mogą potrwać dłużej, zwłaszcza gdy potrzebne jest badanie miareczkowania przeciwciał.
Przed wyjazdem sprawdź, czy spełnione są wszystkie podstawowe warunki:
- Pies ma czytelny mikroczip, a jego numer zgadza się z wpisem w paszporcie.
- Paszport został wystawiony przez uprawnionego lekarza weterynarii.
- Szczepienie przeciwko wściekliźnie jest ważne w dniu wyjazdu i powrotu.
- Od pierwszego szczepienia minęło co najmniej 21 dni.
- Wymagania kraju docelowego i państw tranzytowych zostały sprawdzone.
- Wszystkie dodatkowe badania lub zabiegi wykonano w wymaganych terminach.
Najważniejsze jest nie samo posiadanie niebieskiej książeczki, lecz zgodność jej wpisów z mikroczipem, szczepieniami i przepisami kraju, do którego pies podróżuje.
Artykuł ma charakter informacyjny. Przepisy dotyczące przemieszczania zwierząt mogą się zmieniać, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualne wymagania Głównego Inspektoratu Weterynarii, Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej oraz służb weterynaryjnych kraju docelowego.



