Jedynym wiarygodnym sposobem, by sprawdzić, czy pies ma gorączkę, jest pomiar termometrem w odbycie. Suchy lub ciepły nos, uszy oraz dotykanie skóry nie dają pewnego wyniku. Jeśli temperatura przekracza 40°C albo pies wyraźnie słabnie, skontaktuj się pilnie z lekarzem weterynarii.

Jak zmierzyć temperaturę psu?

Do pomiaru użyj elektronicznego termometru z elastyczną końcówką. Może to być termometr weterynaryjny lub osobne urządzenie przeznaczone wyłącznie dla psa. Przygotuj też wazelinę albo lubrykant, który zmniejszy tarcie i dyskomfort.

Najbezpieczniej wykonać pomiar, gdy pies jest spokojny. Przy większym, niespokojnym lub bolesnym zwierzęciu poproś drugą osobę o pomoc. Nie zmuszaj psa do badania, jeśli gwałtownie się wyrywa lub próbuje ugryźć – w takiej sytuacji pomiar powinien wykonać lekarz weterynarii.

Pomiar doodbytniczy wykonuje się w następujący sposób:

  1. Włącz termometr i posmaruj jego końcówkę niewielką ilością wazeliny lub lubrykantu.
  2. Ustaw psa w pozycji stojącej albo ułóż go na boku, zależnie od tego, w której pozycji zachowuje spokój.
  3. Delikatnie unieś ogon i powoli wprowadź końcówkę do odbytu na około 1–2 cm. U małych psów zastosuj mniejszą głębokość.
  4. Przytrzymaj termometr do zakończenia pomiaru, a następnie ostrożnie go wyjmij i odczytaj wynik.
  5. Umyj termometr po użyciu i zapisz temperaturę oraz godzinę pomiaru, aby przekazać te informacje lekarzowi.

Nie wkładaj termometru na siłę. Nagły ruch psa może doprowadzić do urazu odbytu. Jeśli zwierzę jest bardzo zestresowane, przerwij próbę i skontaktuj się z gabinetem weterynaryjnym.

Jaka temperatura u psa jest prawidłowa?

Temperatura ciała psa jest zwykle wyższa niż temperatura człowieka. Na wynik wpływają między innymi wiek, wielkość, aktywność i stres. Za ogólny zakres prawidłowy przyjmuje się około 37,7–39,2°C, ale wartości mogą nieco różnić się między psami.

Grupa psa Orientacyjny zakres temperatury Kiedy potrzebna jest pilna reakcja?
Szczenięta Zakres może być zmienny, szczególnie u bardzo młodych zwierząt Każde wyraźne osłabienie lub nieprawidłowy wynik wymaga konsultacji
Psy średnie Około 37,7–39,2°C Temperatura powyżej 40°C jest stanem alarmowym
Psy duże i olbrzymie Może być nieco niższa niż u małych psów Temperatura powyżej 40°C jest stanem alarmowym

Temperatura przekraczająca 39°C może wskazywać na gorączkę, ale wynik trzeba interpretować razem z zachowaniem i stanem psa. Wartość powyżej 40°C traktuj jako stan alarmowy, zwłaszcza gdy pojawiają się wymioty, silne ziajanie, zaburzenia świadomości lub problemy z chodzeniem.

Jakie objawy mogą towarzyszyć gorączce?

Bez termometru nie da się wiarygodnie potwierdzić gorączki. Można jednak zauważyć sygnały ostrzegawcze, które wskazują na pogorszenie stanu zdrowia psa:

  • Apatia, osłabienie i niechęć do spaceru lub zabawy.
  • Ziajanie albo przyspieszony oddech bez wcześniejszego wysiłku i bez wysokiej temperatury otoczenia.
  • Dreszcze lub drżenie mięśni.
  • Brak apetytu, wzmożone pragnienie albo wyraźna zmiana zachowania.
  • Wymioty, biegunka, oznaki bólu lub unikanie kontaktu.
  • Wrażenie, że uszy, pachwiny lub brzuch są cieplejsze niż zwykle.

Ciepłe uszy, pachy czy suchy nos nie są jednak rozpoznaniem gorączki. Nos psa może wyschnąć po śnie, wysiłku lub przebywaniu w ogrzewanym pomieszczeniu. Jeśli objawy są nagłe, nasilają się albo utrzymują, nie czekaj na możliwość domowego potwierdzenia temperatury – skontaktuj się z weterynarzem.

Co zrobić, gdy pies ma gorączkę?

Gorączka jest objawem, a nie samodzielną chorobą. Może towarzyszyć infekcji, stanowi zapalnemu, chorobie odkleszczowej, urazowi lub innemu problemowi zdrowotnemu. Dlatego pies z potwierdzoną gorączką powinien zostać zbadany przez lekarza weterynarii, który ustali przyczynę.

Do czasu konsultacji możesz zapewnić mu spokojne, zacienione i dobrze wentylowane miejsce oraz stały dostęp do świeżej wody. Ogranicz aktywność i obserwuj oddech, zachowanie oraz kolejne pomiary. Nie przykładaj lodu bezpośrednio do skóry i nie schładzaj gwałtownie całego ciała.

Jeśli podwyższonej temperaturze towarzyszy intensywne ziajanie po pobycie w upale, chwiejny chód, wymioty, blade lub bardzo czerwone błony śluzowe albo utrata przytomności, podejrzewaj przegrzanie lub udar cieplny. Przenieś psa w chłodne miejsce, rozpocznij łagodne schładzanie letnią wodą i natychmiast jedź do lecznicy.

Nie podawaj psu paracetamolu, ibuprofenu, aspiryny ani innych ludzkich leków przeciwgorączkowych bez wyraźnego zalecenia lekarza weterynarii. Mogą być dla psa toksyczne i spowodować uszkodzenie wątroby, nerek lub przewodu pokarmowego. Nie stosuj też leków pozostałych po wcześniejszym leczeniu, ponieważ dawka i substancja muszą zostać dobrane do konkretnego zwierzęcia.

Najbezpieczniejszy schemat jest prosty: zmierz temperaturę termometrem, zapewnij psu spokój i wodę, a przy gorączce lub wyraźnym pogorszeniu samopoczucia skontaktuj się z lekarzem weterynarii.


Artykuł nie stanowi porady weterynaryjnej i powstał wyłącznie w celach informacyjnych. W razie niepokojących objawów skonsultuj stan psa z lekarzem weterynarii.