Poniżej –12°C pies nie powinien przebywać na zewnątrz, nawet w ocieplonej budzie. Ta wartość nie jest jednak bezpieczną temperaturą dla każdego psa, lecz granicą ryzyka. Małe, krótkowłose, starsze, chore lub osłabione zwierzę może wymagać przeniesienia do domu znacznie wcześniej.
Do jakiej temperatury pies może być w budzie?
–12°C należy traktować jako absolutne maksimum dla zdrowego, dorosłego psa w dobrej kondycji, z odpowiednią sierścią i dostępem do prawidłowo przygotowanego schronienia. Nie jest to cel, do którego należy doprowadzać. Przy długim pobycie na dworze ryzyko wychłodzenia rośnie już wcześniej, szczególnie gdy wieje, pada deszcz ze śniegiem albo sierść psa jest mokra.
W praktyce pies powinien mieć możliwość swobodnego wejścia do domu lub innego ogrzewanego pomieszczenia, gdy temperatura wyraźnie spada poniżej zera. Poniżej około –7°C długotrwałe przebywanie na dworze staje się zagrożeniem dla każdego psa, niezależnie od rasy. Właściciel powinien obserwować zwierzę, a nie opierać decyzji wyłącznie na wskazaniu termometru.
Temperatura nie określa sama w sobie bezpieczeństwa psa. Ten sam mróz może być dla dużego, zdrowego husky mniej obciążający niż dla małego, krótkowłosego seniora.
Dlaczego psy różnie znoszą zimno?
Za termoregulację odpowiadają między innymi wielkość ciała, ilość tkanki tłuszczowej, kondycja, wiek oraz rodzaj sierści. Szczególne znaczenie ma podszerstek, czyli gęsta, miękka warstwa włosów zatrzymująca powietrze przy skórze. Psy z obfitą, dwuwarstwową sierścią zwykle lepiej izolują się od chłodu niż zwierzęta gładkowłose.
| Rasa lub typ psa | Tolerancja zimna | Zalecenia |
|---|---|---|
| Husky, nowofundland, bernardyn | Zwykle większa dzięki dużej masie ciała i podszerstkowi | Nadal potrzebują suchej, osłoniętej budy i kontroli podczas mrozu |
| Duży pies z gęstą, dwuwarstwową sierścią | Lepsza niż u psów małych i krótkowłosych | Nie pozostawiaj go długo na zewnątrz przy silnym wietrze lub wilgoci |
| Mały lub krótkowłosy pies, na przykład yorkshire terrier | Niska, szybka utrata ciepła | Nie powinien zimować w budzie, a pobyt na mrozie trzeba ograniczać |
| Szczenię, senior, pies chory lub po zabiegu | Obniżona zdolność utrzymania ciepła | Zapewnij pobyt w ogrzewanym pomieszczeniu |
Małe psy szybciej tracą ciepło, ponieważ mają większy stosunek powierzchni ciała do jego masy. Jeszcze ostrożniej trzeba postępować w przypadku zwierząt z chorobami serca, układu oddechowego, niedowagą lub obniżoną odpornością. Sam fakt, że pies ma długą sierść, nie oznacza, że może bezpiecznie spędzać całą noc na mrozie.
Jak powinna wyglądać bezpieczna buda na zimę?
Buda ma chronić przed wiatrem, wilgocią i kontaktem z zimnym podłożem. Powinna być dopasowana do wielkości psa. Zwierzę musi móc swobodnie wstać, obrócić się i położyć, ale zbyt przestronne wnętrze będzie trudniejsze do ogrzania własnym ciepłem.
Najważniejsze elementy zimowego schronienia to:
- Izolacja ścian i podłogi – między warstwami ścian można zastosować materiał termoizolacyjny, na przykład styropian, który trzeba zabezpieczyć przed dostępem psa.
- Podest nad ziemią – buda nie powinna stać bezpośrednio na gruncie, gdzie łatwo przenika zimno, wilgoć i woda z roztopów.
- Szczelny dach i ściany – do środka nie może dostawać się deszcz, śnieg ani przeciąg.
- Osłonięte wejście – kotara z trwałego materiału lub przedsionek ograniczają napływ zimnego powietrza.
- Sucha słoma – dobrze izoluje i nie zatrzymuje wilgoci tak jak koce czy poduszki.
Koce mogą nasiąkać wodą, długo schnąć, a podczas mrozu zamarzać. Jeśli są używane, trzeba regularnie kontrolować ich stan i natychmiast wymieniać wilgotny materiał. W budzie nie należy instalować prowizorycznych grzejników ani paneli bez odpowiedniego zabezpieczenia. Grożą przegrzaniem, zwarciem lub pożarem.
Przygotowanie budy przed zimą powinno przebiegać w określonej kolejności:
- Ustaw budę na podwyższeniu, w suchym miejscu osłoniętym od dominującego kierunku wiatru.
- Sprawdź szczelność dachu, ścian i podłogi, a uszkodzenia napraw przed nadejściem mrozu.
- Dodaj izolację ścian oraz podłoża, tak aby pies nie miał dostępu do materiałów, które mógłby pogryźć.
- Zamontuj kotarę lub przedsionek przy wejściu, nie blokując psu swobodnego przechodzenia.
- Wyłóż wnętrze suchą słomą i wymieniaj ją, gdy zawilgotnieje lub zabrudzi się.
Jak opiekować się psem mieszkającym na zewnątrz?
Pies przebywający zimą na dworze zużywa więcej energii na utrzymanie temperatury ciała. Jego dieta może wymagać zwiększenia kaloryczności, ale zmianę porcji najlepiej dopasować do masy ciała, aktywności i zaleceń lekarza weterynarii. Zwierzę musi mieć stały dostęp do niezamarzniętej wody. Miska wymaga częstego sprawdzania, ponieważ lód uniemożliwia prawidłowe nawodnienie.
Ruch pomaga utrzymać ciepło, ale nie zastępuje schronienia. Pies nie powinien być stale unieruchomiony na łańcuchu. Zgodnie z ustawą o ochronie zwierząt uwięź nie może powodować cierpienia ani uniemożliwiać niezbędnego ruchu, a jej długość nie może być krótsza niż 3 metry. Najbezpieczniejsze rozwiązanie to ogrodzony teren, na którym zwierzę może swobodnie się poruszać i w każdej chwili wejść do budy.
Wychłodzenie, czyli hipotermia, może prowadzić do zaburzeń pracy organizmu i zagrożenia życia. Objawy, które wymagają natychmiastowego przeniesienia psa do ciepłego miejsca, to:
- silne lub utrzymujące się drżenie,
- wyraźna ospałość, osłabienie albo trudność z utrzymaniem czujności,
- sztywność ruchów, chwiejny chód lub problemy ze wstawaniem,
- brak normalnej reakcji na głos i dotyk.
Psa z objawami wychłodzenia trzeba zabrać do ogrzewanego pomieszczenia, osuszyć i stopniowo ogrzewać. Nie przykładaj bezpośrednio do skóry bardzo gorących przedmiotów. Przy silnych objawach, pogarszającym się stanie lub braku poprawy potrzebna jest pilna pomoc weterynaryjna.
Buda nie zawsze zastępuje dom
Dobrze ocieplona buda może być schronieniem dla zdrowego, zahartowanego psa o odpowiedniej budowie, ale nie daje uniwersalnej ochrony przed mrozem. Małe, krótkowłose, stare, chore i osłabione psy powinny zimą przebywać w domu. Gdy temperatura spada do wartości granicznych, pojawia się silny wiatr lub wilgoć, najbezpieczniejszym miejscem dla psa jest ogrzewane pomieszczenie, a nie buda.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje badania ani porady lekarza weterynarii. W razie objawów wychłodzenia skontaktuj się z weterynarzem.
