Agama brodata jest wszystkożerna, ale jej dieta zmienia się z wiekiem. Młode osobniki potrzebują głównie owadów, natomiast u dorosłych około 80% jadłospisu powinny stanowić rośliny. Znaczenie mają także bezpieczny dobór produktów, wapń bez D3 oraz karmienie po rozgrzaniu gada pod lampami.

Jak zmienia się dieta agamy wraz z wiekiem?

Proporcje pokarmu zwierzęcego i roślinnego są orientacyjne. Granicę wyznacza nie tylko wiek, lecz także wielkość oraz tempo wzrostu. Młodą agamę, która razem z ogonem nie osiągnęła około 30 cm, zwykle nadal żywi się jak osobnika rosnącego.

Etap życia Pokarm zwierzęcy Pokarm roślinny Częstotliwość
Młoda, do około 4–5 miesięcy lub 30 cm 80–90% 10–20% Codziennie, często w dwóch turach
Średnia, powyżej około 30 cm do dorosłości Około 50% Około 50% Codziennie, później co drugi dzień
Dorosła Około 20% Około 80% Co 2–3 dni

U podrostków udział roślin zwiększaj stopniowo. Dobrym sposobem na przyzwyczajenie agamy do zieleniny jest podawanie jej przed owadami. Samice w okresie składania jaj mogą czasowo potrzebować większej ilości pokarmu zwierzęcego i wapnia, ale dokładne zmiany diety najlepiej ustalić z lekarzem weterynarii zajmującym się gadami.

Co je agama brodata?

Owady karmowe

Podstawą pokarmu zwierzęcego mogą być owady hodowlane, odpowiednio odżywione przed podaniem. Ich rozmiar nie powinien przekraczać szerokości rozstawu oczu agamy. Ogranicza to ryzyko zadławienia i zaczopowania przewodu pokarmowego. Bezpieczne opcje to:

  • Karaczany dubia, tureckie i szare.
  • Świerszcze domowe, kubańskie i bananowe.
  • Szarańcza dobrana do wielkości gada.
  • Mącznik młynarek i drewnojad jako okazjonalny przysmak, a nie podstawa jadłospisu.

Owady najlepiej podawać w miseczce, aby agama nie połykała przypadkowo podłoża. Niezjedzone sztuki nie powinny pozostawać w terrarium na noc. Nie podawaj też owadów złapanych na łące ani stworzeń znalezionych w domu, ponieważ mogą przenosić pasożyty lub mieć kontakt z toksycznymi substancjami.

Rośliny i okazjonalne dodatki

Dorosła agama powinna regularnie otrzymywać różnorodną zieleninę. Produkty roślinne należy umyć, a rośliny zbierane poza domem podawać tylko wtedy, gdy masz pewność, że nie rosły przy drodze i nie były opryskiwane. Do jadłospisu można włączać:

  • Rukolę, roszponkę i mniszek lekarski.
  • Bazylię, melisę i trzykrotkę.
  • Koniczynę oraz inne pewnie zidentyfikowane, bezpieczne rośliny.
  • Marchew, cukinię, ogórek lub dynię w małych ilościach.

Owoce podawaj rzadko i w niewielkich porcjach, ponieważ zawierają dużo cukrów. Truskawka, jabłko bez pestek czy melon mogą być dodatkiem, lecz nie zastępują liści i warzyw.

Czego agama brodata nie może jeść?

Największe ryzyko wiąże się z roślinami zawierającymi dużo szczawianów. Związki te mogą wiązać wapń i utrudniać jego wykorzystanie przez organizm. Awokado jest natomiast dla agamy toksyczne. Nie podawaj jej także produktów ubogich w wartość odżywczą ani owadów z niepewnego źródła:

  • Szpinak, szczaw i rabarbar ze względu na wysoką zawartość szczawianów.
  • Awokado, które jest toksyczne dla agamy.
  • Sałata lodowa, ponieważ dostarcza mało składników odżywczych i może rozregulować trawienie.
  • Owady złapane na dworze, w tym koniki polne i świerszcze, z powodu ryzyka pasożytów oraz kontaktu z pestycydami.

Jak suplementować dietę agamy?

Suplementacja pomaga ograniczyć ryzyko niedoborów, szczególnie w okresie wzrostu. Wapń i preparat witaminowy stosuj oddzielnie, zgodnie z zaleceniem producenta oraz lekarza weterynarii. Przy codziennym karmieniu młodym i średnim osobnikom często podaje się wapń bez D3 przez około 5 dni w tygodniu, a witaminy w pozostałe 2 dni.

  1. Przygotuj owady. Umieść je w głębszym pojemniku, wsyp niewielką ilość wapnia bez D3 i delikatnie potrząśnij, aby proszek pokrył ich powierzchnię.
  2. Podawaj witaminy osobno. Nie zastępuj nimi wapnia. Częstotliwość zależy od preparatu, wieku i stanu agamy, dlatego sprawdź etykietę oraz zalecenia specjalisty.
  3. Dopasuj schemat do wieku. Dorosłym osobnikom wapń zwykle dodaje się do wybranych karmień, a witaminy stosuje rzadziej niż u młodych.
  4. Uwzględnij samicę składającą jaja. W tym okresie zapotrzebowanie na wapń rośnie, więc schemat suplementacji wymaga indywidualnego ustalenia.

Karmienie rozpocznij co najmniej 3 godziny po włączeniu lamp, gdy agama jest już rozgrzana, i zakończ najpóźniej 3 godziny przed ich zgaszeniem. Ciepło oraz światło są potrzebne do prawidłowej aktywności i trawienia.

Brak apetytu utrzymujący się dłużej, apatia, chudnięcie, drżenia lub problemy z poruszaniem się wymagają konsultacji z weterynarzem specjalizującym się w gadach. Dietę trzeba wtedy oceniać razem z warunkami utrzymania, oświetleniem i temperaturą.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem weterynarii specjalizującym się w leczeniu gadów.