Szynszyl czy szynszyla – jak poprawnie nazywać to zwierzę?

Poprawna forma to „szynszyla”. Jest to rzeczownik rodzaju żeńskiego, a jego rodzaj gramatyczny nie zależy od płci zwierzęcia. Mówimy więc „ta szynszyla” zarówno o samicy, jak i o samcu.

Dlaczego forma „szynszyl” jest błędna?

Wariant „szynszyl” powstaje najczęściej przez błędną analogię. W języku polskim niektóre zwierzęta mają odrębne nazwy samców i samic, dlatego może pojawić się próba utworzenia męskiej formy także od słowa „szynszyla”. Taka zmiana nie jest jednak uzasadniona językowo.

Podobnie postępujemy w przypadku nazw takich jak „żyrafa” czy „mysz”. Nazwa pozostaje rodzaju żeńskiego, nawet gdy odnosi się do samca. Jeśli trzeba wyraźnie wskazać płeć zwierzęcia, można powiedzieć „samiec szynszyli” albo „samica szynszyli”.

Za błędne uznaje się także inne warianty spotykane w mowie potocznej:

• „szynszyl”
• „szynszul”
• „szenszel”

W polszczyźnie poprawna nazwa brzmi „szynszyla”. Warto zachować ją również wtedy, gdy mowa o konkretnym osobniku płci męskiej.

Jak odmieniać słowo „szynszyla”?

Rzeczownik odmienia się według rodzaju żeńskiego. Poniższa tabela pokazuje formy w liczbie pojedynczej i mnogiej:

Najkrótsza odpowiedź brzmi więc: mówimy „szynszyla”, nie „szynszyl”.